همیـــشــه نمـی شــود زد به بی خیـــالـــی گــفــت:

تــــنهــا امـــــده ام ،تـــنــها مــــی روم...

یـــک وقـــــــــ ــت هـایــی

شایــد حتــی برای ساعـتی یا دقـیقه ای ..کـــــم می آوردی

دل وامـــانــده ات یـــــک نفــــر را میخواهد.(v)

قــُول بـــده کـه خـواهی آمد

یــادم بــاشـــد ، امشب بعضی از آرزوهایـــمــ را دَم ِ در بگذارم

ﬤآور قلبمـ

نہ ωـوتــ ﬤـآرﬤ

نہ کآرتــ قرمز

رـآבتــ بآش

تآ ﬤلتــ میـפـوآهـﬤ פـطآ کـטּ

 صــدایــش نــدارد

ایــن روزهــا مــــــن
خــداے ســــکــــــوت شــــده ام؛
خــفــقــان گــرفــتــه ام تــا آرامــش اهــالــے دنــیــا،

خــــط خــــطــے نــشــــود . . .!!!

حکایت من ؛

حکایت کسی است که

عاشق دریا بود ،

اما قایق نداشت ...

دلباختۀ سفر بود ؛

همسفر نداشت ...

حکایت کسی است که زجر کشید ،

اما ضجه نزد ...

زخم داشت و ننالید...

گریه کرد ؛

اما اشک نریخت ...

حکایت من ؛

حکایت چوپان بی گله

وساربان بی شترست !

حکایت کسی که پر از فریاد بود ،

اما سکوت کرد ؛

تا همۀ صداها را بشنود ...